“Slowing down to speed up”

Laatst dronk ik een glas wijn met een goede vriend, die momenteel werkt als investment banker in Frankfurt, toen ineens zijn telefoon ging. “Vroeger’ zij hij, “vroeger als iemand na 6 uur belde, dan was er iemand overleden. Tegenwoordig is het de normaalste zaak van de wereld om in de avond en het weekend te bellen, zelfs voor niet urgente zaken”. In het dagelijkse leven heb ik verschillende bezigheden; ik heb twee bedrijven, een aantal functies en zit in verschillende besturen van een politieke partij en goede doelen. Helaas merk ik zelf ook dat klanten rustig op zaterdag avond bellen voor iets wat ook op maandag kan, vrienden die verwachten dat je binnen een uur reageert op appjes en mail die elk dagdeel gelezen moet worden.

Laatst heb ik de Kilimanjaro beklommen in Tanzania, wat direct een mooie test was voor mijn bereikbaarheid; kan ik een week volledig offline zijn? Ik was in juni al wel twee weken op vakantie geweest en gezegd dat ik er ‘niet was’, toch merkte ik dat ik nog regelmatig mijn mail checkte. De eerste dag dat ik de berg op liep, voelde wel raar, maar dit sloeg al snel om in maximale rust. Na een week bleek dan ook dat er (ook mede door een duidelijke autoresponder) niks was gebeurd waar ik voor nodig was wat niet kon worden geregeld door iemand anders. Een heerlijke gewaarwording, wat er voor heeft gezorgd dat ik meer van dit soort momenten heb ingepland.

Dé welvaartziekte van het moment is technostress; het idee dat we constant online en bereikbaar moeten zijn, vanwege de ‘FOMO’ (fear of missing out). Overal waar ik kom, merk ik dat het steeds meer begint op te vallen hoe erg mensen verslaafd zijn geraakt aan hun apparaten. Niet alleen tijdens het eten in restaurants (waar ik hele families zelfs op hun mobiel zie), zelfs in het verkeer (wat zorgt voor vele tientallen doden elk jaar in Nederland), tijdens seks (20% van de jongeren) en ja, zelfs laatst op een begravenis. Als het nu allemaal om urgente zaken ging, helaas zie je mensen meestal hun Instagram of Facebook checken.

Facebook communication

Leuke foto’s of niet, bijna alle onderzoeken die hierover schrijven, geven aan dat het mensen alleen maar individualistischer, eenzamer en ongelukkiger maakt. Millenials worden ook wel de ‘billboard generatie’ genoemd, aangezien men denkt geluk te ontlenen aan het gebruik van de sociale media kanalen. Terwijl onderzoek naar het toegenomen aantal burnouts onder jongeren, juist dit aanwijst als een van de grootste oorzaken.

Zelf heb ik een paar jaar geleden dit alles helemaal omgedraaid. Alle notificaties op mijn telefoon uitgeschakeld, de meeste social media apps van de telefoon verwijderd, een social media blocker op mijn laptop geïnstalleerd en vaak de telefoon soms een halve dag uit om te focussen op werk. Elke week zet ik mijn telefoon ook een werkdag volledig uit, om een boek te lezen, een dag naar de spa te gaan. “Slowing down to speed up”, heeft bij mij echt voor gezorgd dat ik niet alleen rustiger ben geworden en creatiever, ook vrolijker als ik aan het werk ben.

Voor de mensen waar dit echt te moeilijk voor is, zijn er net als dat er nicotine pleisters zijn voor verslaafden aan sigaretten, zijn er genoeg goede apps om je smartphone verslaving tegen te gaan. Het Parool maakte een mooi overzicht.

Jan Scheele

Realizing purposeful environments & breakthroughs

 

Jan Scheele